Grupa terapeutyczna jako wsparcie do zmiany

Dokonanie zmiany we własnym życiu to duże wyzwanie. Często uzależnione jest od tego, czy zdecydujemy się na zmianę siebie, swojego wyrażania emocji, potrzeb wobec innych. A to wymaga dużej determinacji oraz wsparcia od innych. Gdzie ich szukać? Można ułatwić sobie to zadanie, decydując się na pracę terapeutyczną w grupie.

Co dają spotkania terapeutyczne w grupie? Na czym polega ogromna siła oddziaływania terapii grupowej?

Nie jesteś osamotniony

grupa pokazuje nam, że nie jesteśmy sami. Może być zaskoczeniem dla uczestników terapii odkrycie, że pewne procesy, kryzysy w życiu, przebiegają podobnie u wielu osób. Po poznaniu członków grupy dowiadujemy się, że inni przeżyli również traumatyczne zdarzenia, konflikty wewnętrzne lub po prostu nie radzili sobie z emocjami. I w tym są do siebie podobni. Również wylali wiele łez, złościli się, kochali będąc niekochanymi.

W trakcie trwania spotkań i wzajemnego poznawania się dowiadujemy się także, że nie jesteśmy najbardziej poszkodowani, najgorsi, najbardziej nie radzący sobie w życiu, jak również nie jesteśmy jedyni, całkowicie we wszystkim niepowtarzalni. Takie doświadczenie daje siłę do konfrontacji z własnym „Ja”, poznaniem swoich mocnych stron, jak i słabości.

Potrafię komuś innemu pomóc?

często okazuje się, że uczestnicząc w terapii grupowej potrafię pomóc komuś innemu, że moje słowa dadzą drugiej osobie wsparcie, nadzieję, pokrzepienie albo konstruktywną naukę. I mimo, że nie daję sobie rady z wieloma sprawami w swoim życiu, może mam potencjał (o którym się dopiero dowiedziałem w grupie) i mogę dać wsparcie innym ludziom, bo jednak już coś przeżyłem, wiem coś, czym warto się podzielić, ponieważ inni tego nie doświadczyli, przeoczyli, jak dotąd nie zauważyli lub nie umieli tak trafnie nazwać jak ja.

Może się okazać, że w jednej sprawie sobie nie radzimy, a w innej nie dostrzeganej jak dotąd, jesteśmy znacznie lepsi niż dotychczas ocenialiśmy.

Grupowe „tu i teraz”

sesje terapeutyczne grupowe to okazja do pracy nad przeszłością, nad traumatycznymi zdarzeniami, relacjami, jak również stwarzają możliwość do większej koncentracji na realiach, na tym, co dzieje się w teraźniejszości. Daje przestrzeń na analizę przeszłości, na szukanie przyczyn, na odniesienie się do źródeł, ale przywraca nas szybciej do tego, co się dzieje w życiu realnym. Jest nośnikiem od przeszłości do dzisiaj. Z grupą łatwiej i szybciej przenosimy się na grunt ”tu i teraz”. Gdy spotykamy się z terapeutą „jeden na jeden” mamy większą przestrzeń na podryfowanie w naszą przeszłość lub w naszą podświadomość.

Grupa ludzi współpracująca w jednym miejscu i czasie niejako „ogranicza” i określa horyzont czasowy. Zawsze ktoś swoim odmiennym widzeniem problemu przywróci obraz do „tu i teraz”.

Bycie z innymi w grupie

spotkania grupowe pozwalają przeżyć i doświadczać relacji z różnorodnymi osobami. Sesje dają możliwość: przećwiczyć interakcje z odmiennymi osobami (z tymi których lubimy oraz z tymi, których na co dzień unikamy), pozwalają usłyszeć informacje zwrotne na nasz temat, o tym jak funkcjonujemy w grupie oraz podoświadczać wobec różnych osób odmiennego od dotychczasowego bycia z nimi, werbalnego wyrażania swoich emocji w sposób nowy.

Możemy również „podpatrzeć” lub dowiedzieć się jak żyją i dają sobie radę inne osoby. Możemy porozmawiać o nowych, sposobach radzenia sobie z problemami, możemy ich wspólnie z grupą poszukać.

Wspólnota grupowa

grupa pozwala przeżyć wspólnotę. Wspólne odczuwanie, bycie, myślenie. Również cenne jest doświadczenie konfliktów, podjęcie prób negocjacji, zmierzenie się z odmiennymi opiniami innych. Ważne jest również poszukiwanie odpowiedzi na pytanie: co zrobić z innością, odrębnością, odmiennością. Jak dalej być w grupie i jak się w niej odnaleźć ze swoją indywidualnością?

Na pewnym etapie pracy grupowej następuje kryzys. Objawia się między innymi konfliktami. Jest to niepowtarzalny moment doświadczenia sytuacji trudnej, w której możemy przyjrzeć się sobie, jak reagujemy na innych, na siebie, co jest dla nas trudne, a co jest naszą mocną stroną.

„Przykład: Jesteś w grupie terapeutycznej i czujesz się wspaniale w atmosferze ogólnego zaangażowania i wzajemnego zrozumienia. Nagle w czasie jednej sesji zaczynasz czuć, że jesteś u kresu wytrzymałości. Twoje „pazury” zaczynają się nieco wysuwać. Złe emocje ogarniają całą grupę, uczestnicy wrzeszczą na siebie. Niektórzy pokątnie szepczą między sobą, oceniając pracę terapeutów. Wszystko to przeciąga się przez kilka spotkań. W trakcie szczególnie „ostrej” sesji zaczynasz zastanawiać się, czy może chodzi o rozbicie grupy. Kiedy przychodzisz następnym razem z ukrywanym strachem, jesteś mile zaskoczony, że cała grupa intensywnie scala się i aktywnie pracuje, nie pamiętając o poprzednich starciach.”

Jak zaakceptować siebie i innych, pomimo konfliktów, przez które przeszła grupa? Czy odmienność znaczy wykluczenie? A jeśli nie, to jak dalej istnieć grupowo? Na takie pytania pracująca grupa terapeutyczna próbuje odpowiedzieć.

Rozstanie

uczestnictwo w grupie wytwarza silne więzi pomiędzy uczestnikami. Wzajemne otwieranie się, towarzyszenie w trudnych sytuacjach życiowych, czy wreszcie odczuwanie w stosunku do siebie różnych emocji sprawia, że osoby w grupie stają się naprawdę bliskie, niemalże jak członkowie rodziny. Terapia grupowa ma jednak swój koniec. Dlatego też uczestnictwo w niej, to również niepowtarzalna okazja do doświadczenia rozstawania się z bliskimi osobami. Takie przeżycia uczą nas godzenia się z nieuchronnością odchodzenia ważnych osób. Doświadczenie to towarzyszy nam przez całe życie.

Terapeuta i grupa razem odpowiadają na te wszystkie pytania. Próbują skonfrontować się, ale i scalić, być indywidualnościami, jak i być wspólnotą, wspierać się, jak i walczyć ze sobą, być w przyszłości jak i w teraźniejszości.

Każda grupa szuka swojego „imienia”, swoich niepowtarzalnych doświadczeń. Czegoś co będzie „jej” na zawsze. Jej najważniejszym pytaniem i odpowiedzią.

Przeżycia, słowa, wspomnienia i to, co będą tworzyć, stanowi całość w każdej osobie z grupy. Każdy wyniesie niepowtarzalny obraz sesji. Prawdopodobnie będzie się on przewijał w dalszym życiu jako pozytyw lub negatyw. Zależało to będzie od etapu życiowego, w którym znajduje się dana osoba. Czasem będzie musiała walczyć „z” , a czasem akceptować, to co przeżyła i co się zdarzyło w czasie terapii grupowej. Często będzie czerpała z tych doznań i je uzupełniała swoimi doświadczeniami i refleksją.

„Spójność dodaje trochę magii terapii grupowej i każdemu „prawdziwemu” doświadczeniu grupowemu. Trudno jest ją opisać, ale każdy, kto był częścią grupy, wie, co to jest spójna grupa. Grupa naprawdę ma znaczenie dla jej członków. Całość (grupa) jest czymś więcej niż tylko sumą jej części (indywidualnych).”